Zdrobnienia w języku hiszpańskim

Ciekawym zagadnieniem naszym zdaniem są zdrobnienia w języku hiszpańskim. Może Was zaskoczyć jak Hiszpanie zmieniają nazwy rzeczy, a nawet ludzi, w celu ich  umniejszenia, grając zawsze i zmieniając przyrostki, czyli zakończenia słów  na  ito / ita, in / ina, ico / ica,  uco / uca , illo / illa …

Tworzenie zdrobnień w dużej mierze zależy od osoby mówiącej i od przyzwyczajenia nabytego w swojej miejscowości lub regionie. Każdy region bowiem rządzi się własnymi prawami. Hiszpanie często używają zdrobnień, dlatego naszym zdaniem warto się ich nauczyć. Spójrzmy zatem może jak najczęściej tworzy się zdrobnienia w Hiszpanii.

Zdrobnienia używa się do podkreślenia małego rozmiaru czegoś lub kogoś, nieistotności czegoś, podkreślenie tonu jako lekceważącego, pogardy lub wręcz przeciwnie, w ten sposób można wyrazić także czułość i uczucie miłości. Wszystko zależy od kontekstu zdania.

  • końcówka ito/ita

“niño” można powiedzieć “niñito” o  “niñín

Przykładowe zdanie:

El niño quiere el chupete zmienia się w  El niñín quiere el chupete  lub El niñito quiere el chupete.

W poszczególnych regionach Hiszpanii zdrobnienia buduje się przez dodanie innych końcówek do rzeczowników i przymiotników.

W Castilla zdrobnienie słowa  “libro” to “librito” a  w Navarra będzie to“librico”.

W obydwu przypkach słowo libro traci literę “o”, zamiast niej dodaje się końcówki “ito” o “ico”.

Czyli jak tworzymy zdrobnienia?

  • końcowe samogłoski zastępuje się przez ito/ita: perro/perrito. Jeśli słowo kończy się  io/ia zostawiamy jedno i np.  despacio/despacito.
  • czasami się dodaje  -ito/ita, po końcowej spółgłosce: papel/papelito.
  • w niektórych przypadkach dodaje się końcówki -cito/-cita: corazón/corazoncito, duende/duendecito/duendecita.
  • dodaje się -ecito/-ecita: quieto/quietecito, pez/pececito, tren/trencito/trenecito.
  • dodaje się końcówki -cecito/-cecita: pie/piecito/piececito.

Dodatkowe wskazówki:

  • Słowa kończą się na o/a/io/ia wymieniamy wówczas te końcówki i zastępujemy ito/-ita: gata/gatita, Julio/Julito, vacío/vaciito, feo/feíto.
  • Słowa kończą się na  e/i/u bez zaakcentowania, wówczas się wydlużają o końcówki -cito/-cita: duende/duendecito/duendecita, whisky/whiskicito.
  • Słowa kończące się spółgłoską akcentowaną, wówczas dodaje się cito/-cita: mamá/mamacita, sofá/sofacito.
  • Słowa które kończą się spółgłoskami n lub r dodajemy wtedy -cito/-cita: camión/camioncito, motor/motorcito.
  • Do słów, które kończą się innymi spółgłoskami dodaje się ito/-ita: farol/farolito, lápiz/lapicito

Kiedy nie możemy utworzyć zdrobnienia?

Bardzo dużo wyrazów nie ma swojej formy zdrobnienia i do tych słów należą na przykład: edad,  bondad,  ciudad, útil, (ale od słowa fácil jest zdrobnienie facilito), lunes, viernes nie mają swojego zdrobnienia , ale od sábado można stworzyć sabadito i od niedzieli także da się stworzyć zdrobnienie domingo/dominguito, espacio, lenguaje,  apetito, termita nie mają zdrobnień.

W niektórych krajach, zwłaszcza w Kolumbii, na Kubie i w niektórych rejonach Hiszpanii, takich jak Nawarra i La Rioja, zamiast zakończeń Tito / Tita używa się Tico / Tica: zapato / zapatico (zamiast zapatito). Inne przykłady: pato/patico, rato/ratico.

Nasze przykłady zdrobnień:

hermano    hermanito

mesa          mesita 

cuadro    cuadrito

trapo    trapito

vestido  vestidito

zapato zapatito

Podczas nauki słownictwa warto od samego początku ćwiczyć tworzenie zdrobnień w języku hiszpańskim. Polecamy bawić się językiem i zdrabniać rzeczowniki i przymiotniki przez dodawanie odpowiednich końcówek.